Hiszpanie chcą mieć żubry
Kiedy w czerwcu ubiegłego roku 7 żubrów z Polski przyjechało do San Cebrian de Mudá - niewielkiej miejscowości położonej w Górach Kantabryjskich, w Hiszpanii (pisaliśmy o tym 20 lipca 2010 r.) mieszkańcy zgotowali im bardzo serdeczne przyjęcie. I do dziś duma z posiadania żubrów, których jest już 9, bo na świat przyszły dwa cielęta, nie minęła. Co więcej - w Hiszpanii rośnie zainteresowanie tymi zwierzętami.
Opowiadała o tym prof. Wanda Olech podczas spotkania z cyklu "Dookoła żubra", 13 kwietnia. Prof. Olech przebywała przez kilka dni w Górach Kantabryjskich na zaproszenie hiszpańskiego koordynatora ds. żubrów Fernando Morana, od dawna współpracującego ze Stowarzyszeniem Miłośników Żubrów. Obszar, który zwiedzała znajduje się na północy Półwyspu Iberyjskiego, pod wpływem powietrza znad Atlantyku. Jest tam wilgotno i niezbyt gorąco - temperatura w górach porośniętych lasami liściastymi nie przekracza w lecie 25°C. Żubry miałyby tam znakomite warunki; doświadczenia z okolic San Cebrian de Mudá są tego potwierdzeniem. Okazuje się, że na terenie Hiszpanii jest wielu ludzi, właścicieli ziemskich chcących założyć półwolnościowe hodowle, na dużych ogrodzonych powierzchniach. Mówi się o 5-6 takich zagrodach o powierzchni od 200 do 500 ha.
Zdaniem prof. Wandy Olech jest to bardzo dobra, godna poparcia koncepcja, niestety jednak obowiązujące w Hiszpanii prawo traktuje żubra na równi z bydłem i nie przewiduje możliwości półwolnej hodowli tego dzikiego zwierzęcia poza ogrodami zoologicznymi. Królewski żubr byłby "zdegradowany" do... pozycji krowy. Warto więc podjąć kroki, by wprowadzić w prawie odpowiednie zapisy.
W trakcie opracowywania jest wspólny międzynarodowy projekt dotyczący rozwoju populacji żubra, który miałby być finansowany ze środków Life+.