księga 1

Nowa Księga Rodowodowa Żubrów

księga 1Wcześniej niż w ubiegłych latach ukazał się kolejny tom Księgi Rodowodowej Żubrów – i właśnie dociera do prenumeratorów. Będzie więc już dostępny dla wszystkich zainteresowanych uczestników corocznej, wrześniowej międzynarodowej konferencji dotyczącej ochrony żubrów i rozwoju ich populacji, na czym bardzo dwuosobowej redakcji zależało.

Redaktor Księgi dr Jan Raczyński i sekretarz redakcji mgr inż. Małgorzata Bołbot dokonali wielkiego wysiłku, by zrealizować założony plan, bo praca jest gigantyczna. To tylko niespełna 80 stron, ale zawierają one kompendium wiedzy na temat stanu liczbowego żubrów czystej krwi we wszystkich stadach i hodowlach na świecie na koniec 2015 r., na temat zmian – urodzin, śmierci i przemieszczeń zwierząt między hodowlami. Wymagało to niezliczonych kontaktów z opiekunami, zarządcami i właścicielami hodowli, weryfikowania i uzupełniania nadsyłanych informacji.

Ranga tego unikalnego wydawnictwa jest już jednak taka, że z roku na rok współpraca układa się coraz lepiej. Hodowcy wiedzą, że dane wydrukowane w Księdze mogą mieć kluczowe znaczenie w wymianie żubrów i najlepszym doborze zwierząt do rozrodu. Małgorzata Bołbot znana jest z tego, że nie daje za wygraną i nie poddaje się:

Niektórzy adresaci moich kolejnych i kolejnych próśb i monitów już dla świętego spokoju przysyłali wreszcie to, na czym mi zależało. Zresztą – umówmy się – na tych danych zależy nie tylko mnie, bo przecież z treści Księgi Rodowodowej korzystają setki ludzi w wielu krajach. Ale też muszę podkreślić, że wiele osób, m.in. koordynatorów EBCC w swoich państwach, bardzo nam pomogło w zbieraniu danych i ułatwianiu kontaktów z hodowlami.European Bison in front of Sababurg castle, Sababurg Fot. Heike Friedrich 1

Na szczególne podziękowania za pomoc w tworzeniu tegorocznego tomu Księgi Rodowodowej Żubrów zasługują: przedstawiciele EBCC w Niemczech: Rainer Glunz, Thomas Hennig, Johannes Riedl i Fred Zentner; przedstawiciel EBCC w Skandynawii: Tommy Svensson; przedstawiciel EBCC w Hiszpanii: Fernando Moran; Lubor Cerva, Miroslav Jirku i Dalibor Dostal z Czech, Taras Sipko z Rosji; Pavel Veligurov z Białorusi i Vitalij Smagol z Ukrainy.

We wstępie do Księgi dr Jan Raczyński zwraca uwagę, że „w rozwoju hodowli żubrów utrzymuje się tendencja do powstawania nowych hodowli wolnych, które już skupiają przeważającą liczbę zwierząt na świecie. W 2015 roku powstały dwie takie hodowle w Rosji i jedna na Białorusi. (…) Dokonały się również przesiedlenia zwierząt między hodowlami wolnymi i półwolnymi, związane z włączeniem żubrów z hodowli zagrodowych do stad wolnych”.

Ale zanim zaczną się strony merytoryczne, jeszcze jedna kartka, z niecodzienną treścią. To wspomnienie o Jiřim Kapounie – jednym z inicjatorów powrotu żubra do natury w Czechach, który bardzo wiele wniósł do rozwoju populacji żubrów w swoim kraju, upowszechniał wiedzę o nich, był bardzo aktywny i twórczy. Odszedł nagle w lecie ubiegłego roku w wieku zaledwie 51 lat…

A oto najważniejsze liczby dotyczące żubrów: na 31 grudnia 2015 roku na świecie (praktycznie w Europie) zarejestrowano 6083 żubry czystej krwi (w 2014 r. – 5553). W hodowlach zamkniętych było ich1674, w półwolnych – 400, a w wolnych – 4009.

Zdjęcia żubrów pochodzą z zasobów Redakcji Księgi Rodowodowej. Autorzy: Desislava Kostadinova (Bułgaria), Heike Friedrich (Niemcy) i Tommy Svensson (Szwecja).

Zapisz